Jedereene wet wal, wat Uerefimpe es, on dat kann e janz fiis Denge sien. Plötzlich fimpt et en e Uer, on dat hürt och jenau so plötzlich op. Die alde Lüü hodde och ene Erklärung doavür. „Die Nobbere lästere över dich, die hüüre och bald op.“ Eijentlich es et so net so schlimm, doch wenn dat Fimpe krankhaft wörd on överhapt net ophürt, sät man doa „Tinnitus“ vür on mot medizinisch behandelt werde. Von Fimpe on Nachbehandlung kann ich och e Liedche senge. E paar von min Kenger noame mich möt op en Rheintour möt de „Riverlady“, ene naajebaute Mississippidampfer, […]
Dii Schluffe
Als wer jong jetraud woare on dii Kenger flott hengereen koame, woar et net leet för mech, met e Verdiinst uttekomme. Alle Anschaffunge, dii net onbedingkt nöddich woare, wurde noa henge jeschoave. Ävver dann bruukte os Tswillinge doch wirklich wier a paar noie Huusschluffe. Dat hott och Schwejermodder jeziien on woll os jet Jooes duen. Be deä nächste Besöök breit se för dii twiie e paar Schluffe möt, schuen ruet möt bonkte Deeres drop on och dii reite Jrödde. No woar an deä Oavend ent Hamm Zent Mäertes, dat Füer woar en et Neubaujebiit von dii Neue Heimat op dii […]
Dea Tömmerer
Weil min Schwejermoder möt ere Suen en e Huus von de Ax wohnet, sollde mine spätere Mann och op de Ax en Stell kriije. Äver heä woll onbedingt jet möt Hoot liiere on sue föng heä bee „S. Lentz und Söhne“ möt 14 Joar als Schrainerliirjong aan. Uut dat „Aktienspinnerei“-Huus mooße se uuttrecke, als sine Vadder för duet erklärt wurd. Als Jesäll koam heä en de Modellschrainerei on bliev doa bös de Firma opjelöst worde ös. Weil em Hubbel on Hammer joot en de Hangk loare, hät heä, als wör en os Reihehuus trecke kuese, möt wenich „Eigenkapital“, äver möt […]
Deä Woonwaarel
Hützedaachs könnt ich, wenn ich woll, üeverall hin en Urlaub vaare. Tiit on e bißke Jeld wüer doa, äver alleen mäkt dat joa wennich Schpass — och doaröm, weil ich net jeär so lang wechvaare mööt. Vroier woar dat waal angersch, als et Jeld henge on vüüre koam reeke woll, weil de Kenger emmer vüürjinge. On als os Jonges dann eeje Weäje jinge möt Fußball on de erschte Meätsche on sonndaachs op Jusch woare, noam mine Mann dii Osterweäk Urlaub. Deä Firmenbus dorfte heä damals och privat vaare, weil wör kee eeje Auto hodde. Wör hant deä Bus möt en […]
Tsint Maagret pischt de Nüet av
Deä hongertjoarige Kalender hät net emmer rait, äver oft paßt dat Weer, wat heä vorutsät. Vör de Suemertiit jöff et en janze Rei Weärrejele, anjefange möt Tsint Jan, deä os van dii lange Daach afhölpt, övver Siebenschläfer on Maria Siip, dii os et Weär för dii näkste sieve Weäke saare solle. Ene verreäjende Juli es net joot vör der Bäu. Dann ös doa noch Tsint Maagret. Wenn et an deä 13. Juli reäjent, heet et, Tsint Maagret pischt dii Nüet af. Be de „Liturgiereform“ sent völl alde Hellije von deä Kalender verschwunde, weil et noie on „moderne“ Hellije vör deä […]
Dii Vaarkart
Et woar am Aanfang von deä Kreech, als et noch net so oft Fliijeralarm joav on man sich noch free beweäje koos. Damals dorfte ech en de Osterferie min Oma en Kückhooave besööke. Kückhoave ligg net wiit von Erkelenz on von deä Baanhoaf die Chaussee erov kennet ech mich uut. So kreech ech jet Wääsch on e Jeschenk vör Oma enjepackt on wurd noa deä Baanhoaf jebrait. He dorfet ech mich en Vaarkaart selvs jelle. Ech jing stolz an deä Schalter on seit: „Bitte eine Kinderfahrkarte nach Erkelenz.“ Doa noma deä Beamte en Vaarkaart uut ene Wandständer, dii woar hellbruun […]
Deä Schtiftekopp
Als ich noch kleen woar, droore völl Männer on Jonges en klöchtige Frisur, ene kottgeschoare Hengerkopp on von de Kruon an wurte di Hoare e bißke länger noa vüere jekämmt, wii ene Pony. Mine Onkel Düres hot janz schwatte Hoar, die kämmde heä vüre en e Küffke, doa soach he bald wie ene Düüvel uut. Wör Kenger hodde richtisch Ängs vor dem. No koam et so, dat min Bröer wier ens de Hoar jeschniie kriije mooße, on die twiie Jruete hodde ursprünglich och so ene Schtiftekopp. Äver weil noa der laatste Friseurbesöök all jet Tiit verjange woar, wehrte sich ose […]
Di Träksalf
Als wer noch Kenger woare, koam et döcks vür, dat wer möt Schramme on Bülle ant Liif noa Huus koame. Meest verhelete di joa von alleen, äver oft vöng son Stell och an te eitere. On vor son Jelejenheete hot min Oma e janz prima Meddel. Dat soach uut wii Kareschmier, janz schwatt on deck on koam os emmer jet klöchtich vür. Oma sät doafür „Zugsalbe“. Dat Zeuch koam deck op di Stell on doadrüver ene Linne-Lapp. Deä bliev twiöe Daach mt ene Wengel dröm op deä Ärm oder dat Been fess liije. Dann woar et meestens wier joot. Sons […]