Dat Päckske

En mi Leave habb ich all völl Päckskes on och Paketches jekreje: van Kloas on Chreskengk, van Mama on Papa, van de Verwandschaft, Kenger on Enkelkenger. Emmer han ich mich jefreut, wenn eener an mich jedeit hot. Bloß emol war dat Päckske utpacke en jruete Sauerei, on dat koam so: Wer woare dree Weäke en Vermont en Jericho gewäß. Vermont es dea Green-Mountain-State an de Oostkööst van de U.S.A. Man sät, doa jöaf et mier Käuh als Eenwohnere. On vör allem jöf et doa dii Ahornbööm, wo dii da dea Ahornkruut von afzappe. Deä Sirup jremeäk mine Mann so joot, […]

Bränietele

An jede Weächrand on op jedes Feld waaße Bränietele. Dat Onkruut es bald net te bändije, wenn et bei dich en deä Jaard erutkömmt. Wenn man dat uuttrecke well, hät man et bääß ene Heärsch an, denn dii schüen jezackte Blättches on dii Stengele habbe kleene Bränhaare, dii janz fies pitsche könne. Deä Nam „Onkruut“ hät dii Bränietel eijentlich net verdennt. Et jehüert be deä Heilkräuter on es doamet en nötzliche Plant. Dii erschte jonge Blättches en’t Fröhjoar hant völl Vitamine on Spurenelemente, wie liser on Vitamin C. Dii Bläer kann man wie Spinat jeret maake on eate. Dii solle […]

Spielmannszoch

Als ich noch kleen woar, noch net en deä Schuel, fuhr min Motter möt os Kenger e paar moal no err Jeburtsdörp, noa Küeckhoave. Doa woar dann Servatiuskermes. Dat kann ich bis hüüt net verjäete. Min Onkels on Cousengs woare all en ene Spielmannszoch on deä Tambourmajor woar von min Cousine ere Mann deä Broer. Deä hat et mich anjedoan, wie deä sine Kuus schwenkte on alle Mann no si Kommando los legte, woar för mich jet Schüenes. Morjens om fief Uhr, später och jet later, troafe sich die Spiellüüt be Tante Bärb henger et Huus, dann woar ich all […]

Mi ersch Rädche

Mi ersch Rädche kreech ich als Jeschängk von Papa on Oma on Opa, als ich sääs Joar wurt on en deä Schuel komme sollte. On weil Poasche on mine Jeburtstag en dieselbe Tiit fiel, wor dat een Duen. Am Karvriedesmorjens, als Mama jenooch möt diä Kleene te duen hat, trock Papa mich Schoon on et Jäckske aan. He noam mich be deä Hangk on jing möt mich an däe Baandamm vorbei, dur deä Eekelebosch an dat Jätske noa de jruete Brockstroat. He hot eene Bekännde von öm e Fahrradlager. An kleene Rädches woar net vüel doa för uttesööke, ävver dat […]

Deä Weerhaan

Wenn man över et Fäld en e Dörp erenn kömp, süüt man all von wieem deä Kerketurel. En deä Statt sennt off deä Hüüser so huech, dat se em verberje. Eene Kerketurel hädd boave op deä Spetz e Krüzz on doa drop eene Weerhaan, wenn et en katholische Kerk es – be deä Evangellische fällt dea. Deä Weerhaan sett op e Kureljelengk, damöt deä Wengk em noa alle Richtunge driene kann. Hea zeicht emmer en dii Richtung, woa deä Wengk herkömp. Dii Lüü wiete dann, off Ost- oder Westwengk blost on könne sich dann donoa richte. Dii Buure wiete dann, […]

Die Poppestuev

Anfangs von deä Kreech kriej ich von et Kreskengk en Poppestuev. Ich hon mich ärech jefreut on mich maar jewongert, wo min Mutter dat gruete Deel en os kleene Wuenung versteckt hade kues, denn on et Kreskengk woll ich net so reit miir jlööve. Dii Poppestuev hodd veer Tsemere, oave e Bad on et Schloaptsemer. Dat Baadetsemer hod en richtije Baadewonn op veer Been. On dat Klo hod ene Spöölkaas möt en Kett dron, dat hode wer to Huus net. Os Plumsklo woar en ene kalde Onbau on baade dinge wörr en deä Küek en een Zinkbutt. Dii Schloapkamer woar […]