Jede Mensch brukt en Hött, wo heä janz onjestüürt vör sich sin kann on van niemes belästicht wörd. In en kleen Woanes is dat net so effe, vör jedem e Eckske te fenge, woa man ens alleen sin kann. Dat Wort „Hött” is vör völl te jebruuke. Dat kann e kleen Hüske sin, en Badehött av Jaarthött, av och ene Platz, wo allerlei Kroam av Zeuch, wat net immer parat sin mot, ongerjebreit is. On di Hött mot af on to opjerümmt werde, sons fenk man am Eng jarnix miir. Min Oma had in deä Jaart en kleene Laube mot […]