Als deä Kreech op Eng aanjing, kues man sojar op Leävensmiddelkaarte on Bezuchsschiine net mer dat kriije, vör wat man bezuchsberechticht woar. Wör wäßelte os av, min Schwester on ich met min Mama, on stinge stondelang vör di Jeschäfte, vör e paar Eäpel, Eier av Bruet te kriije. Op deä Schwottmaart moß man düür betaale av tuusche könne, wenn man jet ut de Rei han wollet. Weil minne Vadder net rooke ding, woord di Rookerkaart teäje Eäpel on Jemöös on Bruet on sue Denge jetuusch. Mama vuur noa di Verwandte noa et Erkelenzer Land, öm te hamstere. On dann koam […]