So lang ich denke kann, hot ich emmer kleen Kenger öm mich eröm: Te Huus woare wörr sieve, denn twee woare noch jeboare, als mine Vatter noa deä Kreech ut deä Jefangenschaft noa Huus koam. Ich woar ut en ärch kengerrieke Jeäjend, on off woare alle jruete Söstere möt örre kleen Jeschwister op deä Stroat. Et wurd völl jemullt, on alles holp net, wörr leete vör arm Uesel emmer dii „kleene“ vör deä hongert mötduen. Janz ärch stolz woare wörr, wenn en Familich so riek woar, dat se ene Kengerwarel hot, on ene von os jruete dat Keng doa buute […]